ก็ไม่รู้ว่าทำอะไรผิด ชีวิตจึงต้องเป็นอย่างนี้ มีรักแล้วต้องปวดใจทุกที ไม่เคยจะสุขจะสมใจ เรามีอะไรที่มันผิดแปลก แตกต่างจากคนอื่นทั่วไป
 รักใครเมื่อไหร่ กลับต้องมาเสียใจเมื่อนั้น
     ส่องกระจกดูเงา เงาของตัวเอง แต่จะดูอย่างไรไม่เคยเข้าใจ
ว่าเรามีอะไรที่มันไม่เหมือนใคร ถึงทำให้เราเป็นอย่างนี้
    ครั้งที่แล้วใจมันยังเจ็บเจ็บจากการถูกคนทำร้าย มาครั้งนี้ตั้งใจจะมีรักใหม่
ช่วยคลายให้เจ็บมันน้อยลง เพียรทำความดีไม่เคยปริปาก ก็อยากให้รักอยู่มั่นคง แต่แล้วมันก็จบ แต่แล้วมันก็เหมือนเดิมอีกครั้ง
                  พอ พอกันเสียที เห็นทีจะเจ็บอีกไม่ไหว
                 คงจะพอไม่รักใครๆ ให้ใจต้องเจ็บอีกแล้ว